GECE - Elie Wiesel

Transilvanya`nın Sighet şehrinde doğan Elie Wiesel, 1944`te, ailesiyle beraber Auschwitz, ardından Birkenau`ya gönderildiğinde henüz 16 yaşındaydı. Gece, onun bu hatıralarının kitabıdır: Bir daha hiç görmeyeceği annesi ve küçük kız kardeşinden ayrılışı, babasıyla açlığı, soğuğu, darbeleri ve işkenceyi paylaştığı kamplar… Ve insan onurunu kaybetmenin utancı.

Gece`yi bu denli ürpertici kılan şey; yazarın başından geçen olayları -mış gibi yapmadan, bir tepki olarak gösterilen her düşüncenin, korkunun ve acının resmini derin fırça darbeleriyle gözler önüne seriyor olmasıdır. Hafızalardan silinmeyecek bir tarihe tanıklığın küçücük bir kitaba sığdırıldığı bu dev şaheser, yüreğinizle sizi baş başa bırakacak.

1986`da Nobel Barış Ödülü`nü alan Wiesel, Boston Üniversitesi`nde fahri profesör unvanıyla ders vermektedir.

"Tüm insanlığa okutulması gereken kitap."

- Oprah

Kitabın Adı: Gece

Yazarı: Elie Wiesel

Sayfa: 176

Yayınevi : Koridor Yayıncılık

Uzun süredir buralarda yoktum. Üniversitenin en zor senesindeyim. Derslerime ağırlık vermeye karar verdim ama içim içimi yedi buralara uğrayamadığım için. Evet 3 aydır kitap okuyamıyordum ta ki Gece elime ulaşana kadar. Gece ile muhteşem bir dönüş yaptığımı düşünüyorum. Çünkü arkadaşlar Hitler dönemine her zaman bir merakım olmuştur. Sürekli o dönemle ilgili yazılar okur araştırmalar yapardım. Şimdi ise elimde bir otobiyografi türünde yazılmış bir kitap var. 

Gece'yi okurken açıkcası göz yaşlarımı tutamadım. Bazen öyle anlar geliyordu ki " Nasıl ya? Bu kadar olamaz! " gibi tepkiler vermemek elde değildi. İnsanlar göz göre göre yakılırken bütün dünya bunu izledi ve bu vahşete izin verdi. Aynı şu an da başkalarına yapıldığı gibi...

Gece beni derinden sarstı. Küçük bir çocuğun yaşadıkları , ailesinden koparılışı , inançlarının sarsılışı , yaşama isteğinin çalınmasını...Bayılarak okuduğum bir kitap oldu. Hemen bitiremedim açıkcası çünkü bütün o olayları birden sindiremezdim. 

 "O dumanı asla unutmayacağım.

Sessiz mavi göğün altında vücutları kıvrımlar haline gelen çocukların o ufak suratlarını asla unutmayacağım.

İnancımı tüketen o alevleri asla unutmayacağım."

Eğer Hitler dönemini bir de küçük bir çocuğun gözünden görerek anlamak istiyorsanız bu kitap tam sizlere yönelik. Kitabı şu an başka bir arakdaşıma verdim ve daha okuması için vereceğim bir sürü arkadaşım var. Kısacası bence vakit kaybetmeden bu kitabı okumaya başlayın.

[3. KCY Blog Tur] Avuçlarının Arasına Bir Kalp Bıraktım - Dani Atkins | Röportaj | Yorum |

O geceki kaza her şeyi değiştirdi… Şimdi, kazadan beş yıl sonra Rachel'ın hayatı paramparça. Babası ölümcül hasta. Küçük bir apartman dairesinde yaşıyor, sonu olmayan bir işte çalışıyor ve yüzündeki derin bir yara iziyle birlikte, en sevdiği kişinin ölümünden kendisini sorumlu tutuyor. Zamanı geri almak için her şeyini verirdi. Ama hayat buna asla müsaade etmez. Yoksa eder mi?
O geceki kaza her şeyi değiştirdi… Yine, kazadan beş yıl sonra, Rachel'ın hayatı bu kez mükemmel. Harika bir nişanlısı, onu sevgiyle kucaklayan eskisi gibi sağlıklı babası, çevresini saran dostları ve hep hayalini kurduğu bir işi var. Fakat Rachel neden diğer hayatının anılarını gözünün önünden silemiyor? Hangi hayatı gerçek, hangisi halüsinasyon?
Son sayfaları okurken, birkaç damla gözyaşının gözlerinizden gizlice o sayfalara aktığını fark etmeyeceksiniz bile… 

Yorumuma nasıl başlayacağımı gerçekten bilemiyorum. Kendime söz vermiştim  "asla seni ağlatacak kitap okuma!! " Tur için fedakarlık yaptım. Kitabın daha başında ağlamaya başladım ve ben bu kitabın devamını getiremem arkadaş dedim. Ama sonra yazar öyle güzel devam etti ki dedim kesin benim istediğim gibi bitecek. Dıııtttt. Hat koptu. :( :( Hala etkisinde olduğum için pek verimli bir yorum olmayacak sanırsam. Kitabın içeriği hakkında çok bilgi veremiyorum çünkü bir cümle bile spoiler olabilir bu da sevmediğim bir şey. Kısaca konuya değinirsem Rachel bir kaza geçirir sonrasında ise en yakın dostu olan Jimmy'yi kaybeder ve beş yıl sonra arkadaşı Sarah'ın düğünü için 5 yıldır uğramadığı eski kasabasına döner. Düğünden önce eski arkadaş grubu ile tekrar buluşur ve aralarında biri eksiktir. Jimmy. Matt yani Rachel'ın eski sevgilisi ise artık başkasıyla sevgilidir. Rachel biraz rahatsızlanır ve Matt onu otele bırakmayı teklif eder. Yolculuk sırasında ise Matt öyle şeyler söyler ki Rachel soluğu Jimmy'in mezarının başında alır. Ama Rachel iyi değildir ve yine bir kaza geçirir. Ama bir şeyler yanlıştır. Rachel uyandığında babası sağlıklı Matt ile nişanlı ve en önemlisi Jimmy yaşıyordur. Rachel hangi hayatının gerçek olduğunu kavramaya çalışır. Çevresini diğer hayatının doğru olduğuna ikna etmeye çalışırken çevresi de ona öyle sebepler sunar ki o da neredeyse onlara inanır. 

Peki Rachel hasta mı? Şizofren mi? Çoklu kişilik bozukluğu mu yaşıyor? Ve en önemlisi hangi hayatı gerçek ? Tüm soruların cevabı için kitabı okumanız gerekiyor. Çekilişe ve ön okuma için ise tık tık.

Kitap Bittiğinde Ben

Akıl Labirenti

  Akıl Labirenti okuyucuları çözümü zor ama heyecan dolu bir mantık oyununa davet ediyor 

Kim olduğunuzu unutsaydınız kim olurdunuz?

Adam gözlerini açar, çıplak ve üşümüş ve boğulmak üzeredir. O ıssız okyanus kıyısında ondan başka kimse yoktur.

Tek hayat belirtisi az ilerideki içi boş bir BMWdir. Bu pahalı arabada üstüne tam oturan bir kıyafet, hırpalanmış haldeki ayaklarına uyan bir çift ayakkabı, Rolex saat ve Daniel Hayes adına kayıtlı bir araba ruhsatı bulur.

Ancak bir sorun vardı. Kim olduğunu, orada ne yaptığını hatırlamıyordu. Geçmişi, anıları, pişmanlıkları silinip gitmişti. Hatırlayabildiği tek şey bir kadın yüzüydü. Onun kim olduğunu bulmaktan başka çaresi yoktu. Birden bu kadının hayali onun evi, dünyası, umudu olmuştu. Ve belki de kendine geri dönüşünün tek yolu. Ancak bu yol onu soğuk bir gerçeğe götürecekti: Oraya gittiğinde karşılaşacağı bu gerçek karşısında, akıl labirentinden çıkmak hiç de kolay olmayacaktı.

Farkında olmadığı şey ise; o geçmişinin peşindeyken, tüm ülke de onun peşindeydi.

 " Kim olduğunuzu unutsaydınız kim olurdunuz?"

  Bu kitabı görür görmez kendime sürekli sorduğum ve hala cevabını bulamadığım zor sorulardan biri! Ya siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?Hafızanızı kaybetmiş olsaydınız ve kim olduğunuzu hatırlamasaydınız kim olmayı çok isterdiniz?